و متحول کننده، از راه پاسداشت همۀ انواع میراث از پیامدهای مضر تغییرات
اقلیمی و اجرای واکنش‌های مبتنی بر آگاهی‌بخشی از مخاطرات در برابر بحران،
خواستار اقدام عملی در همبستگی با مردمان بومی با رویکردهای فرهنگی و دانش
محلی برای انطباق با جوامع محلی در تصمیم سازی و سیاست‌گذاری و مدیریت
پایدار زیست‌بوم و اقلیم و فرهنگ است.
شورای جهانی ایکوموس
از سال 1965 میلادی همه‌ساله روز ۱۸ آوریل مصادف با روز ۲۹ فروردین را
به‌عنوان روز جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی نام‌گذاری و با همکاری با بیش
از ۱۰۰ کمیته ملی و ۲۰ کمیته علمی در سطح جهان ازجمله کمیته‌های علمی
بین‌المللی ایکوموس، کمیته تخصصی بین‌المللی جهانگردی فرهنگی، باغ‌ها و
محوطه‌های تاریخی، مرمت سنگ، مرمت چوب، شهر‌های تاریخی، معماری خشتی و
میراث‌فرهنگی زیر آب با تدوین رهنمودها و منشورهای بین‌المللی در امر
حفاظت، پژوهش و مرمت و معرفی میراث غیرمنقول تلاش دارد با استفاده از آخرین
پیشرفت‌های دانش بشری جامعه ملل را با موضوعات میراث‌فرهنگی آشنا نماید.
ایکوموس
هر سال مناسب با موضوع جهانی و واقعیت‌های محلی– ملی، این امکان را فراهم
می‌آورد تا اعضای بین‌المللی و کمیته‌های ملی ایکوموس با برگزاری
فعالیت‌هایی مانند کنفرانس‌ها، همایش‌ها، گردهمایی‌ها و یا رویدادهای دیگر
موجبات بالا بردن آگاهی در مورد موضوع میراث‌فرهنگی در میان مردم، صاحبان
میراث‌فرهنگی و یا مقامات دولتی را تبیین نماید. این روز انتخاب شد تا
یادآور جهانی برای همه بشریت باشد که یادگارهای حضور خود را در طول تاریخ،
با نگاهی ژرف‌اندیش نگریسته و پنجره‌ای به گنجینه ارزش‌های میراث بشری
بگشایند تا مسئولیت سنگین خود را در برابر این میراث‌ها دریابند.
ایکوموس
با توجه به ظرفیت تحولات میراث برای ایجاد توانایی، اقدامات فراگیر و
متحول کننده، از راه پاسداشت همۀ انواع میراث از پیامدهای مضر تغییرات
اقلیمی و اجرای واکنش‌های مبتنی بر آگاهی‌بخشی از مخاطرات در برابر بحران،
خواستار اقدام عملی در همبستگی با مردمان بومی با رویکردهای فرهنگی و دانش
محلی برای انطباق با جوامع محلی در تصمیم سازی و سیاست‌گذاری و مدیریت
پایدار زیست‌بوم و اقلیم و فرهنگ است. همچنین دگرگونی‌های شهری نیز مستلزم
در نظر گرفتن الزامات انرژی و انطباق اقلیمی است.
روز
جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی فرصتی مناسب برای ارائۀ راهبردهایی است که
ظرفیت کامل پژوهش و اقدام درزمینۀ میراث را برای راه‌های اقلیم تاب‌آور
نشان می‌دهند، و می‌توانند نماینده‌ای باشند برای تحولی فراگیر به‌سوی
آینده‌ای روشن و بدون آلاینده‌های زیست‌محیطی و یافتن دانش و رفتار سنتی
مدیریت زمین و آب در بخش کشاورزی در جهت امنیت غذائی.
*حمید عمرانی رکاوندی مدیر پایگاه ملی دیوار بزرگ گرگان
